مهندسی محیط زیست

ارزیابیهای آژانس محیط زیست و کنترل انرژی فرانسه نشان می دهد که هر ایمیل معادل 19 گرم و ارسال 8 ایمیل برابر با پیمودن یک کیلومتر با خودرو دی اکسید کربن تولید می کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در سالی که ایمیل چهلمین سالگرد تولد خود را جشن می گیرد آژانس محیط زیست و کنترل انرژی فرانسه (Ademe) با انجام تحقیقاتی دریافت که حتی این نامه های الکترونیک نیز دی اکسید کربن تولید می کنند و موجب افزایش گرمای جهانی می شوند. به طوریکه هر پیام پست الکترونیک 19 گرم و 8 ایمیل برابر با پیمودن یک کیلومتر با خودرو دی اکسید کربن تولید می کند.

علاوه بر پست الکترونیک سایر ابزارهای فناوریهای اطلاعات نیز آلاینده هستند. سرورهای ابرهای محاسباتی، شبکه های اجتماعی و سایر سایتها انرژی مصرف می کنند. از این رو، آشنایی با اثر انگشت اکولوژیکی در تمام فعالیتهای آنلاین از ارسال ایمیل تا جستجوهای آنلاین و انتقال فایل و تماسهای Voip ضروری است به این ترتیب می توان فعالیتهایی که منجر به تولید آلودگی می شوند را محدود کرد.

در سال 2010 در حدود 107 تیلیارد ایمیل ارسال شد که از این تعداد در حدود 90 درصد هرزنامه بود. با توجه به اینکه در سال گذشته به طور متوسط در هر روز 262 میلیارد ایمیل ارسال شده بنابراین مصرف متوسط دی اکسید کربن حاصل از ایمیل به رقم 21 میلیارد تن رسیده است.

به نوشته "لو پاریسین"، ارزیابیهای Ademe نشان می دهد که در سال 2013 تعداد ایمیلهای ارسالی در هر روز بالغ بر 500 میلیارد پیام می شود. در فرانسه هر کارمند در یک شرکت متشکل از 100 نفر در هر روز به طور متوسط 58 ایمیل دریافت و 33 ایمیل ارسال می کند.

با در نظر گرفتن 250 روز کاری در سال، هر شرکت به طور متوسط 13.6 تن دی اکسید کربن در اتمسفر منتشر می کند.

در سال 2009 بررسیهای موسسه تحقیقاتی "مک کینسی" نشان داد که ارتباطات از راه اینترنت آلاینده اند به طوریکه پایگاههای داده ها تا پایان سال 2020 بیش از هواپیماها دی اکسید کربن تولید می کنند.

اینترنت و "وب 2.0" (نسل دوم وب) 160 میلیون تن دی اکسید کربن در سال تولید می کنند که این میزان برابر با تولید سالانه دی اکسید کربن در هلند و معادل 0.3 درصد از کل انتشار جهانی است.

یک تماس ویدیویی و یا یک ویدیوکنفرانس از راه اینترنت می تواند برابر با یک سفر هوایی دی اکسید کربن تولید کنند.

محققان آمریکایی در بررسیهای خود نشان دادند که سوختهای زیستی آینده می تواند در آب جوش تولید شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاههای کالیفرنیا و مریلند در میکروارگانیسمهای گرما دوست آنزیمی را کشف کردند که می تواند در تولید سوختهای زیستی آینده با استفاده از آب جوش کمک کند.

فرایند فعلی تولید سوختهای زیستی در دو مرحله انجام می شود. در مرحله نخست، سلولز، پلیمری که از آن قندهای ساده تر مورد نیاز برای سوخت به دست می آیند از مواد حاضر در گیاهان استخراج می شود.

در مرحله دوم، سلولازها به این پلیمر حمله می کنند. سلولاز، آنزیمی است که می تواند ماکرومولکولها را بشکند.

کشف میکروارگانیسمهای گرما دوستی که محتوی آنزیمهای مشابهی هستند از اهمیت بالایی برخوردار است.

این آنزیمها می توانند در زنجیره بهره وری تولید سوخت تسهیلات ایجاد کنند و موجب شوند که سوختهای زیستی به جای دو مرحله تنها در یک مرحله تولید شوند.

براساس گزارش دیسکاوری نیوز، این آنزیم جدید در دمای حدود 108 درجه سانتیگراد فعالیت می کند. به طور طبیعی دمای تا این حد بالا مولکولهای آنزیمها را از کار می اندازد و این شرایط سخت مانع زنده ماندن خود میکروارگانیسمها می شود.

این درحالی است که اکنون این دانشمندان میکروارگانیسمهای گرما دوستی از گروه Archaea را کشف کردند که علاوه بر تولید آنزیم مشابه سلولاز می توانند در دمای بالا و شرایط سخت زنده بمانند.

به گزارش خبرگزاری مهر، پروژه باغ بهشت که در کتاب رکوردهای گینس به عنوان بزرگترین گلخانه جهان به ثبت رسیده، مرکز بزرگ و بی همتایی برای افرادی است که به دانستن بیشتر درباره طبیعت و محیط زیست علاقمندند.

باغ بهشت که بر روی معدنی قدیمی و 160 ساله رس ساخته شده توسط گروهی از گیاه شناسان و متخصصان کشاورزی بنا شده و متشکل از سه زیست بوم اصلی است.

این ساختارهای حباب مانند با استفاده از چارچوبهای فلزی و در قالب قابهای 6 ضلعی ساخته شده اند. طی چند ماه اول ساخت این گلخانه بزرگ در حدود 43 میلیون گالن آب باران در این منطقه زهکشی و کانال کشی شد.

این گلخانه از سه زیست بوم اصلی، زیست بومهای جنگلهای باران زا، مدیترانه ای و فضای باز برخوردار است. در هر یک از زیست بومهای عنوان شده گیاهانی متناسب با همان نوع آب و هوا وجود دارند برای مثال در زیست بوم جنگلهای باران زا می توان انواع گیاهان گرمسیری را مشاهده کرد که به هم فشرده و انبوه در مساحتی برابر شهر لندن رشد کرده اند. آب و هوای درون این زیست بوم توسط سیستمهای کنترلی خودکار تنظیم شده و آبشاری که در آن جریان دارد از آبهای بازیافت شده زیر زمینی استفاده می کند.

زیست بوم مدیترانه ای نیز از پوشش های گیاهی متناسب این منطقه تشکیل شده است، درختان لیمو، زیتون، انگور و گیاهان معطر از جمله گونه های گیاهی زیست بوم مدیترانه ای به شمار می روند، هوای این بخش خشک تر از دیگر زیست بومها است. زیست بوم فضای باز نیز پوششی از گیاهان متناسب با آب و هوای انگلستان است.

بر اساس گزارش گیزمگ، این باغ در عین حال به پایگاهی غنی از اطلاعات مجهز است که در آن تاریخچه گیاهان، چگونگی استفاده طبی از آنها، چگونگی تبدیل گیاهان به سوخت، مواد و غذا توضیح داده شده است.