خلاصه مقاله:

يكي از مشكلات زندگي بشر توليد بي سابقه و دفع زباله از جوامع بشري است. با توجه به مشكلات عديده ناشي از دفن پسماندهاي خطرناك و هزينه بالاي انواع زباله سوزها و مشكلات ناشي از گازهاي خطرناك متصاعد شده از آنها، استفاده از روشهاي متنوع تصفيه يكي از بهترين راههاي ممكن براي كاهش خطرات اين پسماندها مي باشد. از طرفي فرايندهاي تصفيه ممكن است در جهت ارتقاي كيفيت محصولات جانبي حاصل از بازيافت و يا به منظور كاهش حجم زباله اي كه در نهايت بايد دفن شود، استفاده شوند. تصفيه شيميايي يكي از اين فرايندهاي تصفيه است كه شامل استفاده از مواد و واكنشهاي شيميايي براي تبديل زباله هاي خطرناك به مواد كم خطرتر يا كم حجم تر مي باشد. هدف از ارائه اين مقاله، بررسي روشهاي مختلف تصفيه شيميايي زباله هاي خطرناك، مواد و واكنشهاي درگير در اين فرايندها مي باشد. تصفيه شيميايي امكان تصفيه زباله با زباله هاي ديگر را فراهم مي سازد و منجر به صرفه جويي اقتصادي، توليد محصولات مفيد قابل قبول از نظر زيست محيطي و همچنين آرامش خاطر اجتماعي مي گردد و يكي از پركاربرد ترين و زيست محيطي ترين روشها در زمينه مديريت زباله هاي خطرناك مي باشد.

زباله خطرناك، مديريت پسماند، تصفيه شيميايي، ماده شيميايي

نويسنده‌گان:

[ ذوالفعلي فرجي ] -
[ حسينعلي عليخاني ] -
[ غلامرضا ثواقبي ] -
[ صالح راستين ناهيد ] -

ساليانه ميليونها تن زباله هاي آلي دفن و يا سوزانده مي‌شود و علاوه بر اين كه مشكلات زيست محيطي فراواني را بوجود مي‌آورد، هزينه‌هاي كلاني صرف حمل، دفن و يا سوزاندن زباله مي‌شود . در روش دفن زباله، علاوه برمشكلات و خطرات ورود نيترات و ساير مواد آلاينده به آبهاي زيرزميني، اشغال فضاي بيشتر توسط مواد زايد از ديگر معايب اين روش به شمار مي‌روند. يكي از مهمترين روشهاي فراوري زباله‌هاي شهري بازيافت آن به صورت ورمي كمپوست است . در نتيجه اين فرايند، علاوه بركاهش مشكلات بهداشتي و زيست محيطي، مقادير قابل توجهي كود آلي به نام ورمي كمپوست توليد مي شود . كشور ايران ساليانه فقط از منابع زباله هاي شهري، ظرفيت توان توليد بيش از 4 ميليون تن كود آلي ورمي كمپوست را دارا مي باشد. در سال 2003 ميزان توليد ورمي كمپوست در ايسلند يك ميليون تن برآورد شده است. در كشور هندوستان 000/200 كشاورز در اين بخش مشغول به كار هستند و يك شركت نيزدرهمين كشور با داشتن 10 هزار نفر كارگر، ماهيانه 50 هزار تن ورمي كمپوست توليد مي‌كند. كشاورزان كوبايي در جهت توليد و مصرف ورمي كمپوست تا آنجا پيشرفت داشته اند كه به جاي كودهاي شيميايي نيز از اين كود استفاده مي كنند. بررسي هاي سماوات وهمكاران (1383) نيز تاييد كننده همين مطلب است كه ورمي كمپوست را داراي موازنه مناسبي از عناصر غذايي دانسته اند بطوريكه ميتواند بعنوان كود كامل بصورت گرانوله مصرف شود. در حاليكه در كشور ايران با دارا بودن مشكلاتي همچون بيكاري، كمبود مواد آلي خاكهاي كشور، گران بودن و مشكلات زيست محيطي كودهاي شيميايي و ... كشاورزان ايراني هنوز با اسم ورمي كمپوست آشنا نيستند. استفاده از روش توليد ورمي كمپوست از دو جهت اهميت دارد، نخست اينكه حجم زيادي از مواد زايد آلي با اين روش بازيافت مي‌شود و از نقطه نظر اقتصادي و محيط زيست مهم است. دوم اينكه استفاده از ورمي كمپوست توليد شده در اراضي كشاورزي سبب بهبود كيفيت خاك و رشد گياهان مي‌شود كه صرفه اقتصادي فراواني را مي تواند بدنبال داشته باشد. لذا شرايط جامعه امروزي كشور در مقايسه با جهان و نياز مبرم كشور به اين نوع كود، ما را بر آن داشت كه اين تحقيق در جهت نيل به اهداف (1) بررسي امكان تبديل مواد زايد آلي حاصل از فعاليت هاي كشاورزي و دامداري توسط كرم هاي خاكي بومي به ورمي كمپوست (2) مقايسه بين كرمهاي بومي مناطق مختلف شمال ايران از لحاظ كارايي درفنآوري ورمي كمپوست، انجام پذيرفت. بدين منظور براي جمع‌آوري نمونه‌هاي كرم كمپوستي به مناطق مختلف استان گيلان عزيمت شد. از 45 منطقه مختلف با طول و عرض جغرافيايي مشخص در عمق 100 كيلومتر نمونه برداري و به آزمايشگاه بيولوژي دانشكده مهندسي علوم آب و خاك منتقل گرديد. عمل تلقيح با افزودن 10 جفت كرم به بسترهاي زباله كه شامل مخلوطي از 750 گرم كود گاوي و 250 گرم برگ خشك چنار بود، انجام گرديد. بعد از 120 روز كه رنگ مواد، تيره و كود به صورت گرانوله هاي ريز درآمد، نسبت به برداشت ورمي‌كمپوست اقدام شد. بعد از جداسازي كرمها از متن ورمي كمپوست، برخي خصوصيات فيزيكوشيميايي نمونه هاي ورمي كمپوست حاصله، كمپوست ( بدون تلقيح كرم بعنوان شاهد ) و مواد اوليه، از به روشهاي معمول تعيين گرديد. جهت ارزيابي هاي آماري نتايج، از نرم افزارهاي Mstat-c وT-test استفاده گرديد. مقايسه ميانگين داده ها نيز به روش آزمونهاي چند دامنه اي دانكن در سطح 5 درصد انجام شد. نتايج بررسي مقايسه بين ورمي كمپوست و كمپوست با مواد اوليه، برتري ورمي كمپوست ودر نتيحه، توانايي كرمهاي بومي را در جهت توليد اين كود نشان داد؛ كه ميزان Fe, Cu, Ca, Zn, Mn, Mg ,P ، در ورمي كمپوستهاي حاصله نسبت به مواد اوليه به ترتيب 37، 36، 31، 27، 20، 9 و 6 درصد افزايش يافته بود. علاوه بر اين ورمي كمپوست حاصله بدون بو بوده و ميتوان به جاي كودهاي آلي معمولي، در فضاي سبز شهرها از آن استفاده نمود. از بين 45 تيمار تحت بررسي، 5 تيمار يعني تيمارهاي جمع آوري شده از تلهاي كود گاوي و لاشبرگهاي مناطق حشمت آباد، ليه ، سفلي سبز، اولي سفلي و ديلمان استان گيلان بعنوان تيمار برترانتخاب گرديدند.

Aradkouh recycling complex, which is the biggest of its kind in the Middle East was inaugurated by Tehran mayor yesterday.
SAMA quoted managing director of Tehran Municipality’s Recycling and Conversion Organization as saying that the complex includes processing lines, fermentation site, hygienic burial cell, as well as mechanized washing unit of waste carrying vehicles.
Farhad Pour-Mohammad Sakha added that processing lines include two fixed lines for processing waste material and production of compost each with a capacity of 500 tons in a shift in addition to six mobile waste processing and compost production lines with a total capacity of 250 tons per shift.
The official said that compost fermentation site of the complex is the biggest in the world, adding, “The 22-hectare site has four modern mixing machines and can receive 3,000 tons of compost in each work shift.”
 

به گزارش واحد مرکزي خبر ،  حسن اصيليان متوسط سرانه توليد زباله براي هر فرد ايراني را 700 گرم در روز اعلام کرد و گفت: متاسفانه تشريفات و تجملات زائد و بهره گيري از ظروف يکبار مصرف باعث شد تا ميزان توليد زباله در کشورمان روز به روز افزايش يابد.

اصيليان گفت: هم اکنون در تهران ، اصفهان ، کرمانشاه ، مشهد و شيراز کارخانه بازيافت زباله فعال است و در دو سال گذشته مجوز ساخت اين کارخانه ها براي 20 شهر ديگر صادر شد که تا يکسال آينده اين واحدها به مرحله بهره برداري خواهند رسيد.

همچنين ساخت کارخانه بازيافت زباله در مياندوآب با حضور معاون محيط زيست سازمان حفاظت از محيط زيست کشور آغاز شد.

اين کارخانه در 114 هزار مترمربع مساحت و 38 هزار متر مربع زيربنا ساخته و با راه اندازي آن براي 152 نفر شغل فراهم مي شود.

گروه ترجمه،روزنامه اعتماد. زويا چراغي؛ در حالي که هر روز شاهد نوسان قيمت نفت هستيم، افزايش روزافزون قيمت پلاستيک هاي کهنه، شرکت هاي بازيافت زباله در سراسر جهان را تشويق به استفاده هرچه بيشتر از اين منبع ثروت آلوده کرده است.

فرهنگ قديمي توليد ضايعات توسط بشر مدت ها نمادي از گورستان هاي زباله بود اما امروزه اين محل هاي کثيف به معدن هاي پنهاني تبديل شده اند که ذخايرشان خوشبختي مي آورد. به خصوص که افزايش جمعيت کره خاکي مساوي است با افزايش زباله.

بخش هولناک ماجرا اينجاست که تمامي اينها کاهش منابع طبيعي زميني را در پي دارد که روي آن زندگي مي کنيم.

پيتر جونز يکي ازمديران کنترل زباله بريتانيا با ابراز نگراني از اين شرايط مي گويد؛ «احتمال مي رود در سال 2020 بيش از 9 ميليارد نفر در اين سياره زندگي کنند، با اين حساب ميليون ها ماشين خواهيم داشت که به سوخت نياز دارند. پس به احتمال زياد با جهاني مواجه خواهيم شد که با کمبود منابع درگير است و در شرايطي که گاز طبيعي محدود است قيمت نفت و همان گاز در کشورهايي مثل ليبي، روسيه و عربستان سعودي آنقدر افزايش پيدا مي کند که جهانيان براي تامين سوخت مورد نيازشان به ناچار بهاي گزافي بپردازند. پس همين رانندگان، همين شرايط بغرنج ما را به استفاده از معادن زباله تشويق مي کند.»

تنها در بريتانيا نزديک به 200 ميليون تن پلاستيک در گورستان هاي زباله جمع شده که با نرخ کنوني پلاستيک ارزشي حدود 60 ميليارد پوند دارند. از اين زباله هاي ارزشمند بعدها براي بازپرداخت، بازيافت يا تبديل شدن به سوخت مايع استفاده مي شود.

طبق اظهارنظر کارشناسان قيمت پلاستيک هاي با کيفيت بالا مانند پلي اتيلن پرتراکم (HDP) براي هر تن 200 تا 300 پوند است، در حالي که کمتر از يک سال گذشته ارزشي حدود 100 پوند داشته است.

با وجود چنين گنجينه يي صاحبان صنعت زباله تصميم دارند در ماه اکتبر در لندن گرد هم بيايند و در کنفرانسي با نام «استخراج جهاني گورستان هاي زباله» راهکارهاي موجود را بررسي کنند.

پتر مايلز يکي از مديران شرکت بازيافت زباله است که بايد در اين کنفرانس سخنراني کند. وي مي گويد؛ «قيمت ها شناور هستند زيرا تمام پلاستيک ها از نفت ساخته مي شوند و زماني که قيمت نفت خام افزايش مي يابد، طبيعي است که قيمت فرآورده هاي آن نيز افزايش پيدا کند.»

آن طور که سازمان گسترش اقتصادي (OECD) پيش بيني کرده در سال 2030 دورريز زباله هاي خانگي به بيش از سه ميليارد تن خواهد رسيد. در حالي که اين ميزان در سال 2005 ، 6/1 ميليارد تن يا به عبارتي براي هر نفر نزديک به يک کيلوگرم در روز بوده است.

در حال حاضر بسياري از کشورهاي ثروتمند نيمي از زباله هاي خود را به گورستان زباله ارسال مي کنند. اما سازمان (OECD) معتقد است اين نرخ در سال 2030 تا 40 درصد کاهش مي يابد چون دولت ها در حال ارتقاي سيستم هاي بازيافت هستند و به اين ترتيب موادي مانند آهن، شيشه و کاغذ ديگر جزء دورريختني ها محسوب نمي شوند و از سوي ديگر پيش بيني مي شود تا آن زمان از سوزاندن زباله ها براي توليد جريان الکتريسيته يا گرما استفاده شود.

يکي ديگر از مديران شرکت جمع آوري و بازيافت زباله که از تغيير در شيوه نگرش افراد نسبت به مواد زائد و بي مصرف خوشحال است، مي گويد؛ «مدت هاي طولاني اين وسوسه وجود داشت که تحقيق جامعي صورت بگيرد که آيا زباله ها ارزش تبديل شدن دارند، يا خير. منطق مي گفت بله، اما راهکارها بسيار پيچيده بودند و جنبه تجاري ماجرا هم بايد به دقت بررسي مي شد و حالا زمان عمل رسيده چون جواب تمامي پژوهش ها مثبت بوده است.»

استخراج از گورستان هاي زباله يا همان کاوش ميان آشغال ها براي يافتن مواد ارزشمند مفهوم جديد و دشواري است و در حال حاضر براي بسياري جنبه حياتي پيدا کرده است. تصوير مردمان فقيري که اکثراً هم بي خانمان هستند و در گورستان هاي زباله به دنبال يافتن اشياي به درد بخور مي گردند تا آنها را به شرکت هاي بازيافت بفروشند، تصوير دردناکي است که نشان مي دهد چطور مي توان از آشغال هاي مردم پول به دست آورد.

براي کارشناسان جهاني زباله، هيچ يک از دورريزها يکسان نيستند؛ هر جايي ذخيره هاي متفاوتي دارد و زباله هاي هر کشور و منطقه يي معرف مشخصات فرهنگ آن مکان، پيشرفت تاريخي يا اوضاع اقتصادي آنجا است. به عنوان مثال ذخاير زباله هاي سوئد در دهه 60 بيشتر پس ماندهاي ساختماني بود که نشانه گسترش روند شهرسازي در آن سال هاست. در برخي معادن زباله ديگر که با وسايل نقليه سنگين آنجا را جست وجو مي کنند، زباله هايي مانند قطعات سنگين آلومينيومي، مسي و آهني به چشم مي خورد.

قيمت اين مواد با قيمت بازار جهاني تغيير مي کند، به خصوص که چين يکي از مهم ترين مشتريان ضايعات فلزي و آهن آلات قراضه است.

و اما در بريتانيا مردم ميليون ها تن پلاستيک را در ظرف هاي زباله مي اندازند که به عقيده کارشناسان در آينده يي نزديک به تجارت پرمنفعتي براي اين کشور تبديل خواهد شد.

کريس دو يکي از کساني است که براي اولين بار اين گنجينه بالقوه را کشف کرد. شرکت وي با نام «Closed loop» موفق شد بطري هاي پلاستيکي را پس از بازيافت به جعبه هاي نگهداري مواد غذايي تبديل کند که اتفاقاً موادي سازگار با محيط زيست هستند.

اين شرکت که کلاً پنج رقيب مشابه در استراليا، آلمان، مکزيک، سوئد و امريکا دارد قادر است بطري هاي نوشيدني و آب معدني و پلي اتيلن متراکم را به پلاستيک نيمه متراکم تبديل کند.

«Closed loop» در حال حاضر بيش از 35 هزار تن زباله را در طول سال بازيافت مي کند.

آقاي دو که يکي از طرفداران سرسخت بازيافت است، به خوبي ارزش زباله هاي دفن شده را مي داند، اما از اينکه مي بيند موضوع اصلي که همان توليد زباله است فراموش شده و به جاي آن همه به فکر کسب درآمد از اين طلاي آلوده هستند به شدت عصباني است؛ «فقط به منبع عظيمي که در اين گورستان ها نهفته است فکر کنيد. به راستي که خارق العاده است. اما نکته احمقانه اينجاست که همه ما در مورد ميليون ها ثروتي که روي زمين رها شده فکر مي کنيم، در حالي که تراژدي اصلي اين است که داريم هر روز بيشتر از قبل ميليون ها تن زباله را به اين گورستان ها مي فرستيم. اين کار شبيه يک خرابکاري همگاني براي نابودي محيط زيست است.»

منبع؛رويترز

A new recycling plant will soon recover uranium from the ashes of radioactive garbage to be recycled back into nuclear fuel using an efficient, environmentally friendly technology inspired by decaffeinated coffee. The technique’s future may even hold the key to recycling the most dangerous forms of radioactive waste.

When a group of University of Oklahoma researchers began studying the environmental fate of spilt petroleum, a problem that has plagued the energy industry for decades, they did not expect to eventually isolate a community of microorganisms capable of converting hydrocarbons into natural gas

در شهر “لوس انجلس” طبق قوانيني که براي مبارزه با آلودگي تصويب شده، از اول ژوئيه سال ۲۰۱۰ استفاده از تمام انواع کيسه هاي پلاستيکي در فروشگاه هاي اين شهر ممنوع خواهد شد. 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاري فرانسه، “شوراي شهر لوس آنجلس” در آيين نامه جديد خود اعلام کرد، در اين شهر چهار ميليون نفري که بعد از “نيويورک” بزرگترين شهر بزرگ آمريکا است، استفاده از کيسه هاي پلاستيکي در تمام سوپر مارکت ها، مغازه هاي سبزي فروشي و خرده فروشي ها ممنوع خواهد شد.

محققان آمريکايي نوعي باکتري تک سلولي جهش يافته را در آزمايشگاه به وجود آوردند که از قند تغذيه کرده و نوعي سوخت ديزلي از خود ايجاد مي کند.

سوختهاي فسيلي که سياره ما بر پايه آن به حيات ادامه مي دهد از تجزيه مواد زيستي در طي ميليونها سال به وجود آمده است. امروزه دانشمندان در تلاشند که سوختهاي مشابه اما بدون صرف ميليونها سال زمان به دست بياورند.

محققان در طي اين تلاشها موفق شدند مواد نفتي قابل احيايي را از طريق نوعي باکتري آزمايشگاهي جهش يافته که با مصرف قند نوعي سوخت ديزلي از خود توليد مي کند به وجود آورند. يک شرکت تکنولوژي زيستي با استفاده از يک نوع باکتري تک سلولي نوعي سوخت مشابه مواد نفتي توليد کرد. ابعاد ماده توليد شده بسيار کوچک بوده و با چشم غير مسلح قابل ديدن نيست.