ما و زمين ما ؛ هر دو به نفس افتاده ايم
خبرگزاري فرانسه در گزارشي در اول ديماه 1387 از "مايکل جاورا"مدير کل سازمان جهاني هواشناسي در کنفرانس خبري اين سازمان نقل کرد که گفته است : سال 2008 دماي هواي جهان در حدود ميانگين دماهاي سال هايي بود که 10سال از گرم ترين سال هاي زمين لقب گرفته اند .
بنابر مطالعات سازمان هواشناسي جهاني پديده گرم شدن هوا و سايرپديده هاي جوي که عمدتا ريشه در رفتارهاي نامناسب انسان با محيط زيست خود دارد ، در سال 2008 هم به بروز توفان ها ، طغيان روخانه ها و جاري شدن سيلاب هاي گسترده ، خشکسالي و موجي از گرما منجر شد و با ادامه وضعيت بنظر مي رسد که بشر دستي دستي دارد زندگي خود را به نابودي مي کشاند .
برخلاف باور سازندگان انگليسي مستند " کلاهبرداري بزرگ گرم شدن کره زمين " که مي خواهد نظريه هاي علمي درباره روبه گرمي نهادن کره زمين ما! را به چالش بکشد، گرم شدن زمين يک واقعيت و خطري رو به افزايش براي جامعه بشري است . يافته هاي جديدمحققان دلالت بر اين دارد که تغييرات دمايي زمين در آينده اي که شايد چند نسل بعد از ما شاهد آن باشند، به ميزاني خواهدرسيد که در ميليون ها سال گذشته رخ نداده و دليل آن ، بالارفتن غلظت گازهاي موسوم به گلخانه اي در جو زمين است و هرچه قدر در حل آن تاخيرشود، پرهزينه تر و دشوارتر خواهد شد .
کم اعتنايي قدرت هاي رشديافته صنعتي به تعهدات بين المللي خود در برابر پديده گرمايش زمين ، محدود تلاش هايي را که در رويارويي بااين پديده با محوريت نهادهاي مردم محور شکل گرفته با چالش هاي اساسي روبرو کرده است .اين چالش ها تا به آن حد جدي است که "هيات وزيران محيط زيست اتحاديه اروپا" در سال 2005 به اعضاي اتحاديه " هشدار" داد ، "در صورتي که کليه کشورهاي عضو اين اتحاديه نمي خواهند ! تلاش هاي جهاني براي مهار تغييرات آب و هوا با مخاطره روبرو شود، بايد ازطرح کاهش 30 درصدي گازهاي مضر تا سال 2020 حمايت کنند." آلودگي هوا امروز يک مساله جهاني است و بيش از 130 کشور جهان که عمدتا از کشورهاي درحال توسعه هستند، باآن و پيامدهايش به صورت جدي دست به گريان مي باشند. نياز به هوا براي همه موجودات ، چندين برابر آب و غذاي مصرفي است و همين امر روشن مي کند که چرا مساله آلودگي هوا از اهميت ويژه اي برخوردار است . يافته هاي پژوهشگراني که ده ها سال است روند تغيير گرمايش زمين را مورد بررسي و دقت قرار مي دهند، گواهي مي دهد که غلظت دي اکسيد کربن هوا، يا همان گازهاي گلخانه اي ، به بالاترين ميزان خود در650 سال گذشته رسيده است .اين ميزان دي اکسيد کربن باعث شده ميانگين دماي کره زمين در ميليون ها سال گذشته بي سابقه باشد. در همايشي که سال 2005 در سانفرانسيسکو براي روشن تر کردن خطرات تغييرات جوي از جمله به وضعيت شهر"شيشمارف " آلاسکا پرداخت ، گفته شد ، آب شدن يخچال هاي اين منطقه باعث بالاآمدن سطح آب شده و ساکنان اين شهر با آينده اي نامعلوم روبرو شده اند. يکي از ساکنان شيشمارف در همايش گفت که " تغييرات جوي باعث شده که ما در صدد کوچ کردن به مناطق ديگر باشيم . هزينه جا به جا شدن ساکنان اين شهر کوچک حدود 180 ميليون دلار تخمين زده مي شود، اما مساله مهم تر ، پراکنده شدن جمعيت و از بين رفتن فرهنگ و تمدن ما است ." براي جلوگيري ازتکرار سرنوشت شهرشيشمارف در ديگر نقاط جهان ، نياز است رهبري سياسي قوي در همه سطوح به اجرا گذاشته شود. تغييرات آب و هوايي ناشي ازآلودگي هوا، تاثيرات منفي زيادي روي توليدات کشاورزي جهان داشته است .اين اتفاق درکشورهاي درحال توسعه و يا کمتر توسعه يافته ، به تعميق فقر انجاميده که خود مي تواند بستر مسايل بسياري از جمله سياسي و اختلافات قومي و حتي ملي و منطقه اي و بين المللي شود. "راجندرا پاچاوري " رييس هندي گروه پژوهشي سازمان ملل متحد(آي .پي .سي .سي ) که برنده جايزه صلح نوبل سال 2007 شده است ، مي گويد: حفظ صلح و ثبات جهان در گروي پيشگيري ازآلودگي محيط زيست و مقابله با گرمايش جهاني است . اگر براي پديده گرم شدن دماي کره زمين تدبيرانديشي جدي نشود، صلح و ثبات جهان به خطر مي افتد. با آن که مسووليت رهاسازي بخش عمده گازهاي گلخانه اي بر عهده کشورهاي صنعتي چون آمريکا، ژاپن ، کانادا، انگليس و چند کشور اروپايي ديگر است ، اما اين کشورها يا مــانند آمريکا رسما پيمان کيوتو( ژاپن - 1997) را نپذيرفته اند ، و يا اگر چون ژاپن آن را پذيرفته اند ، هنوز برنامه و طرح عملياتي جامع و روشن براي اين منظور ، ارايه نداده اند. آمريکا به تنهايي مسوول توليد حدود 25 درصد از کل گازهاي گلخانه اي در جهان است . کشورهاي عضواتحاديه اروپا، چين ، روسيه ، ژاپن و هند در رده هاي بعدي قرار دارند. علاوه بر آمريکا، استراليا نيز به دلايل اقتصادي پروتکل کيوتو را امضا نکرده و اين در حالي است که به گفته وزير محيط زيست انگليس در کابينه توني بلر، "فرصت براي توافق درمورد کاهش گازهاي گلخانه اي به سرعت از دست مي رود."
گازهاي گلخانه اي عبارتند از دي اکسيد کربن ، بخار آب وگاز متان . اين پديده به نام " اثر گلخانه اي " معروف است . بدون وجود اين پديده دماي زمين سردتر خواهد بود. بشر باسوزاندن سوخت هاي فسيلي مثل زغال سنگ و نفت (بنزين و ساير فرآورده اي نفتي )باعث زياد شدن مقدار دي اکسيد کربن در اتمسفر به ميزان 3/0 درصد در سال مي گردد. از آنجايي که دي اکسيد کربن از خطرناک ترين گازهاي گلخانه اي است ، دانشمندان با زياد شدن ميزان آن در جو، انتظار بالارفتن دماي زمين را دارند . در صد سال اخير ميانگين دماي زمين در حدود 5/0 درجه سانتي گراد( يک درجه فارنهايت ) افزايش پيدا کرده است . در صورتي که اين افزايش در دماي زمين ادامه پيدا کند، تقريبا به طور حتم روي سطح آب درياها تاثير خواهد گذاشت و اين رخداد مي تواند ساختار آب و هوايي زمين را بيشتر تغيير دهد. در چنين وضعيتي برخي مناطق ممکن است به طور فزاينده اي سردتر شوند و مناطق حاصلخيز و کشاورزي ممکن است خشک شده و قابليت کشاورزي خود رااز دست بدهند. بسياري از کشورها در حال حاضر مشغول کم کردن ميزان توليدات گازهاي گلخانه اي خود هستند ، اما هيچ فردي نمي داند آيا همين مقدار واکنش کشورها براي جلوگيري از خطر جهاني حاصله از گرم شدن هواي زمين ، کافي است ، يا خير. در هر حال به ياد داشته باشيم "همين يک زمين را داريم. "
بنابر مطالعات سازمان هواشناسي جهاني پديده گرم شدن هوا و سايرپديده هاي جوي که عمدتا ريشه در رفتارهاي نامناسب انسان با محيط زيست خود دارد ، در سال 2008 هم به بروز توفان ها ، طغيان روخانه ها و جاري شدن سيلاب هاي گسترده ، خشکسالي و موجي از گرما منجر شد و با ادامه وضعيت بنظر مي رسد که بشر دستي دستي دارد زندگي خود را به نابودي مي کشاند .
برخلاف باور سازندگان انگليسي مستند " کلاهبرداري بزرگ گرم شدن کره زمين " که مي خواهد نظريه هاي علمي درباره روبه گرمي نهادن کره زمين ما! را به چالش بکشد، گرم شدن زمين يک واقعيت و خطري رو به افزايش براي جامعه بشري است . يافته هاي جديدمحققان دلالت بر اين دارد که تغييرات دمايي زمين در آينده اي که شايد چند نسل بعد از ما شاهد آن باشند، به ميزاني خواهدرسيد که در ميليون ها سال گذشته رخ نداده و دليل آن ، بالارفتن غلظت گازهاي موسوم به گلخانه اي در جو زمين است و هرچه قدر در حل آن تاخيرشود، پرهزينه تر و دشوارتر خواهد شد .
کم اعتنايي قدرت هاي رشديافته صنعتي به تعهدات بين المللي خود در برابر پديده گرمايش زمين ، محدود تلاش هايي را که در رويارويي بااين پديده با محوريت نهادهاي مردم محور شکل گرفته با چالش هاي اساسي روبرو کرده است .اين چالش ها تا به آن حد جدي است که "هيات وزيران محيط زيست اتحاديه اروپا" در سال 2005 به اعضاي اتحاديه " هشدار" داد ، "در صورتي که کليه کشورهاي عضو اين اتحاديه نمي خواهند ! تلاش هاي جهاني براي مهار تغييرات آب و هوا با مخاطره روبرو شود، بايد ازطرح کاهش 30 درصدي گازهاي مضر تا سال 2020 حمايت کنند." آلودگي هوا امروز يک مساله جهاني است و بيش از 130 کشور جهان که عمدتا از کشورهاي درحال توسعه هستند، باآن و پيامدهايش به صورت جدي دست به گريان مي باشند. نياز به هوا براي همه موجودات ، چندين برابر آب و غذاي مصرفي است و همين امر روشن مي کند که چرا مساله آلودگي هوا از اهميت ويژه اي برخوردار است . يافته هاي پژوهشگراني که ده ها سال است روند تغيير گرمايش زمين را مورد بررسي و دقت قرار مي دهند، گواهي مي دهد که غلظت دي اکسيد کربن هوا، يا همان گازهاي گلخانه اي ، به بالاترين ميزان خود در650 سال گذشته رسيده است .اين ميزان دي اکسيد کربن باعث شده ميانگين دماي کره زمين در ميليون ها سال گذشته بي سابقه باشد. در همايشي که سال 2005 در سانفرانسيسکو براي روشن تر کردن خطرات تغييرات جوي از جمله به وضعيت شهر"شيشمارف " آلاسکا پرداخت ، گفته شد ، آب شدن يخچال هاي اين منطقه باعث بالاآمدن سطح آب شده و ساکنان اين شهر با آينده اي نامعلوم روبرو شده اند. يکي از ساکنان شيشمارف در همايش گفت که " تغييرات جوي باعث شده که ما در صدد کوچ کردن به مناطق ديگر باشيم . هزينه جا به جا شدن ساکنان اين شهر کوچک حدود 180 ميليون دلار تخمين زده مي شود، اما مساله مهم تر ، پراکنده شدن جمعيت و از بين رفتن فرهنگ و تمدن ما است ." براي جلوگيري ازتکرار سرنوشت شهرشيشمارف در ديگر نقاط جهان ، نياز است رهبري سياسي قوي در همه سطوح به اجرا گذاشته شود. تغييرات آب و هوايي ناشي ازآلودگي هوا، تاثيرات منفي زيادي روي توليدات کشاورزي جهان داشته است .اين اتفاق درکشورهاي درحال توسعه و يا کمتر توسعه يافته ، به تعميق فقر انجاميده که خود مي تواند بستر مسايل بسياري از جمله سياسي و اختلافات قومي و حتي ملي و منطقه اي و بين المللي شود. "راجندرا پاچاوري " رييس هندي گروه پژوهشي سازمان ملل متحد(آي .پي .سي .سي ) که برنده جايزه صلح نوبل سال 2007 شده است ، مي گويد: حفظ صلح و ثبات جهان در گروي پيشگيري ازآلودگي محيط زيست و مقابله با گرمايش جهاني است . اگر براي پديده گرم شدن دماي کره زمين تدبيرانديشي جدي نشود، صلح و ثبات جهان به خطر مي افتد. با آن که مسووليت رهاسازي بخش عمده گازهاي گلخانه اي بر عهده کشورهاي صنعتي چون آمريکا، ژاپن ، کانادا، انگليس و چند کشور اروپايي ديگر است ، اما اين کشورها يا مــانند آمريکا رسما پيمان کيوتو( ژاپن - 1997) را نپذيرفته اند ، و يا اگر چون ژاپن آن را پذيرفته اند ، هنوز برنامه و طرح عملياتي جامع و روشن براي اين منظور ، ارايه نداده اند. آمريکا به تنهايي مسوول توليد حدود 25 درصد از کل گازهاي گلخانه اي در جهان است . کشورهاي عضواتحاديه اروپا، چين ، روسيه ، ژاپن و هند در رده هاي بعدي قرار دارند. علاوه بر آمريکا، استراليا نيز به دلايل اقتصادي پروتکل کيوتو را امضا نکرده و اين در حالي است که به گفته وزير محيط زيست انگليس در کابينه توني بلر، "فرصت براي توافق درمورد کاهش گازهاي گلخانه اي به سرعت از دست مي رود."
گازهاي گلخانه اي عبارتند از دي اکسيد کربن ، بخار آب وگاز متان . اين پديده به نام " اثر گلخانه اي " معروف است . بدون وجود اين پديده دماي زمين سردتر خواهد بود. بشر باسوزاندن سوخت هاي فسيلي مثل زغال سنگ و نفت (بنزين و ساير فرآورده اي نفتي )باعث زياد شدن مقدار دي اکسيد کربن در اتمسفر به ميزان 3/0 درصد در سال مي گردد. از آنجايي که دي اکسيد کربن از خطرناک ترين گازهاي گلخانه اي است ، دانشمندان با زياد شدن ميزان آن در جو، انتظار بالارفتن دماي زمين را دارند . در صد سال اخير ميانگين دماي زمين در حدود 5/0 درجه سانتي گراد( يک درجه فارنهايت ) افزايش پيدا کرده است . در صورتي که اين افزايش در دماي زمين ادامه پيدا کند، تقريبا به طور حتم روي سطح آب درياها تاثير خواهد گذاشت و اين رخداد مي تواند ساختار آب و هوايي زمين را بيشتر تغيير دهد. در چنين وضعيتي برخي مناطق ممکن است به طور فزاينده اي سردتر شوند و مناطق حاصلخيز و کشاورزي ممکن است خشک شده و قابليت کشاورزي خود رااز دست بدهند. بسياري از کشورها در حال حاضر مشغول کم کردن ميزان توليدات گازهاي گلخانه اي خود هستند ، اما هيچ فردي نمي داند آيا همين مقدار واکنش کشورها براي جلوگيري از خطر جهاني حاصله از گرم شدن هواي زمين ، کافي است ، يا خير. در هر حال به ياد داشته باشيم "همين يک زمين را داريم. "
