در كشوري مثل آمريكا كه همه ساله بيش از 10 تندباد مخرب و قدرتمند دريايي، آب‌ها و گاهي سواحل اين كشور را در مي‌نوردند، ارائه مفهومي ‌نظير نقشه مرگ مي‌تواند نقش اقدامات انساني در توسعه مقدمات لازم براي قدرت يافتن پديده‌هاي طبيعي نظير تندبادها و امواج گرمايي مرگ‌آور را بخوبي تشريح كند. 

محققان دانشگاه كاروليناي جنوبي بتازگي و با استفاده از داده‌هاي مستند مربوط به آمار مرگ و مير ناشي از وقوع پديده‌هاي طبيعي نظير توفان‌ها، بارش‌هاي شديد برف و باران و وقوع زمين لرزه‌ها به نتايج جالب توجهي دست يافته‌اند.  

بررسي‌هاي اين محققان كه در قالب نقشه‌اي موسوم به نقشه مرگ منتشر شده است نشان مي‌دهد در مناطق جنوب و مركز اين كشور كه بيشترين لطمات انساني و اقتصادي را از جانب وزش توفان‌ها و جاري شدن سيلاب‌ها ديده‌اند، 6/19 درصد از تمامي ‌مرگ‌هاي به وقوع پيوسته ناشي از وزش امواج گرمايي شديد و خشكسالي به دنبال آن بوده است.

به دنبال اين عامل، تابستان‌هاي داغ و زمستان‌هاي بسيار سرد كه گاهي با بارش‌هاي غيرطبيعي برف و باران همراه هستند، سهم 8/18 و 1/18 درصدي در مرگ و ميرهاي به ثبت رسيده داشته‌اند.

از سوي ديگر، سونامي ‌تاريخي شبه قاره هند كه هنوز و به رغم گذشت چند سال، آثار مخرب انساني، اقتصادي و روحي و رواني آن بر منطقه حاكم است، يكي از مهم‌ترين دلايل درستي ادعاي اخير دانشمندان است. طبيعت بيش از گذشته جان انسان‌ها را گرفته است.

تغييراتي كه در سطوح فوقاني اتمسفر به دليل افزايش حجم گاز گلخانه‌اي دي اكسيد كربن صورت مي‌گيرد، در بازه‌هاي زماني مختلف تأثيرات منفي خود را بر مناطق مختلف جهان نشان مي‌دهد. به عقيده برخي كارشناسان، شايد اگر قرار بود تندباد دريايي كاترينا در بيش از 70 يا 80 سال پيش روي مي‌داد، با قدرت تخريب كمتري از سوي آن مواجه بوديم. 

برآيند كلي گزارش‌هايي كه از سوي مراكز تحقيقاتي مختلف جهان منتشر مي‌شود حاكي از آن است كه در دهه‌هاي آتي مي‌توان متصور شد شرايط فعلي رو به وخامت بگذارد و اين همه به دليل آن است كه در توانايي بسياري از كشورهاي در حال توسعه جهان براي كمك به فرآيند جهاني كاهش گازهاي گلخانه‌اي ترديدهاي زيادي وجود دارد.

منبع: جام جم