پژوهشگران مي گويند وجود آرسنيک در آب آشاميدني حتي به مقدار اندک با افزايش ميزان ابتلا به ديابت نوع دوم ارتباط دارد.

 اين پژوهشگران که نتايج تحقيقات آنها در مجله انجمن پزشکي آمريکا منتشر شده است مي گويند ميليونها انسان در جهان آب آشاميدني حاوي آرسنيک از منابع غيرآلي مي نوشند.
در آمريکا ۱۳ ميليون نفر آب لوله کشي مصرف مي کنند که مقدار آرسنيک آن بيشتر از استاندارد ۱۰ميکروگرم در ليتر آرسنيک غيرآلي سازمان حفاظت محيط زيست است.
تحقيقات قبلي ارتباط ميان مصرف ميزان بالاي آرسنيک غيرآلي در ذخاير آب عمومي يا محيط کار را با ابتلا به ديابت نوع دوم اثبات کرده بود، اما اطلاعات چنداني در مورد تاثير مقادير پايين آرسنيک وجود نداشته است.
آنا ناواس آسين از دانشکده بهداشت عمومي جانز هاپکينز بلومبرگ در بالتيمور و همکارانش ۷۸۸ فرد بالاي ۲۰ سال را بررسي کردند. مقدار آرسنيک در ادرار اين افراد آزمايش شد.

محققان دريافتند ۷/۷ درصد از شرکت کنندگان به ديابت نوع دوم مبتلا هستند که پس از در نظر گرفتن ساير عوامل خطر در بروز ديابت مشخص شد که ميزان آرسنيک در ادرار اين افراد ۲۶ درصد بيشتر از افراد غيرمبتلا به ديابت است.
اين مطالعه نشان داد ۲۰ درصد از شرکت کنندگاني که بالاترين ميزان آرسنيک (۵/۱۶ ميکروگرم در ليتر) را در ادرار خود داشتند ۶/۳ درصد بيشتر از کساني که کمترين ميزان آرسنيک (۳ ميکروگرم در ليتر) را در ادرارشان داشتند به ديابت نوع دوم مبتلا شدند.
محققان به اين نتيجه رسيدند که آرسنيک مي تواند بر عوامل ژنتيکي که در حساسيت انسولين و ساير فرايندها دخالت دارد تاثير بگذارد و يا در آسيب سلولي مرتبط با اکسيژن ، التهاب و مرگ سلولي نيز که با ديابت مرتبط است، نقش داشته باشد.
اين محققان مي گويند با توجه به فراواني آرسنيک غيرآلي در آب آشاميدني سراسر جهان ، روشن شدن نقش آرسنيک در همه گيري ديابت يک اولويت تحقيقات بهداشت عمومي است که کاربردهاي بالقوه اي در پيشگيري و مهار ديابت دارد.
آرسنيک يک ماده بي رنگ ، بي بو و بدون طعم است که به آساني در آب حل مي شود و مقادير بالاي آب بسيار سمي است

منبع: پزشکان بدون مرز